 |
donderdag, februari 21, 2008
Bananana Ik heb een haat-liefdeverhouding met bananen. Zoals dat gaat met haat-liefdeverhoudingen vind ik bananen aan de ene kant leuke vruchten en aan de andere kant stomme. Bananen zijn natuurlijk heel leuk omdat aapjes ze graag eten en aapjes zijn leuk. Ze hebben ook een erg fotogenieke vorm. Mijn lievelings:  Dat zijn dus al twee heel sterke pluspunten die de banaan heeft. 'Banaan' het woord is ook iets wat voor de banaan spreekt, of nog meer: banana. Wat is er dan over om nìet leuk te vinden aan de banaan? Ik vind: een hoop. Zo kan ik een banaan nooit eten zonder de bijbehorende fallische associaties, of meer: de angst voor de bijbehorende fallische associaties van omstanders. Ik krijg ook een soort van acute misselijkheid als ik in zo'n bruin, zacht stukje moet bijten, want dat doet me denken aan het eten van rot voedsel. Ook heel erg kwalijk aan de banaan is de smaak plus geur in namaakvorm. Bananenschuimpjes, die wil ik alleen heel ver weg gooien, maar zonder ze aan te raken. De banaan, kortom, doet veel goed en veel fout in mijn ogen. Het is een soort dilemmavrucht. Maar dat past ook wel weer goed bij hem, vind ik. 4 reacties |
